Nieruchomości

Rynek powierzchni handlowych w 1-3q25 wskazuje na poprawę pod względem spadających pustostanów oraz poprawiającej się absorpcji na ośmiu monitorowanych rynkach. Proces zamykania centrów handlowych spowolnił począwszy od 2024, niemniej długoterminowa przyszłość marginalnych obiektów handlowych nadal stoi pod znakiem zapytania.

W Polsce zakupy mieszkań w celach inwestycyjnych (z zamiarem odsprzedaży lub na wynajem) cechuje duży udział gotówki. „Klasa średnia” kupująca mieszkania na własne potrzeby w dużej mierze uzależniona jest od zdolności kredytowej i poziomu stóp procentowych. Pomimo dużego udziału gotówki w zakupach inwestycyjnych warto zaznaczyć, że to właśnie popyt inwestycyjny jest szczególnie wrażliwy na koszt kapitału. Wzrost stóp procentowych prowadzi bowiem do spadku relatywnej atrakcyjności najmu, podczas gdy relacja czynszów do cen mieszkań w krótkim okresie pozostaje stabilna.

Wzmocnienie sygnalizowanych od kilku lat wyzwań demograficznych dla rynku mieszkaniowego oznacza dla inwestorów konieczność większej ostrożności przy podejmowaniu decyzji lokalizacyjnych, szczególnie w mniejszych ośrodkach, z pogarszającą się demografią i płytkim rynkiem mieszkaniowym. Lokalizacje w dużych aglomeracjach i ich otoczeniu pozostaną atrakcyjne, będą też generowały popyt restytucyjny dotyczący zdekapitalizowanych zasobów mieszkaniowych. Kolejnym wyzwaniem jest dostosowywanie zasobu do wymogów efektywności energetycznej.

Współczesny rynek mieszkaniowy w Polsce coraz wyraźniej przestaje być prostą funkcją dochodów, stóp procentowych i dostępności kredytu. Choć czynniki finansowe wciąż pozostają ważne, coraz większe znaczenie mają determinanty strukturalne: demografia, zmiany na rynku pracy napędzane technologią, rosnące aspiracje młodego pokolenia oraz jakość zasobu mieszkaniowego, w tym przede wszystkim jego efektywność energetyczna. To one będą w kolejnej dekadzie kształtować popyt, podaż i ceny – nie w sposób jednorodny, lecz silnie zróżnicowany terytorialnie i jakościowo.

Okres euforii na rynku wynikający z bardzo silnej presji popytowej w czasie trwania pandemii przeszedł już do historii i charakteryzuje się osiągnięciem równowagi na niższym poziomie zarówno popytu jak i podaży. Przypuszczamy, że w 2026 strona popytowa zdecydowanie się osłabi jednocześnie przenosząc się na mniejsze rynki.