Makroekonomia

Ataki na infrastrukturę gazową na Bliskim Wschodzie zwiększają napięcia w regionie, co przełożyło się na dalszy wzrost cen ropy naftowej. Zdaniem Fed, wpływ konfliktu na gospodarkę USA jest niepewny, dlatego na wczorajszym posiedzeniu utrzymał bardzo ostrożną postawę i nie zmienił stóp procentowych. Jego śladem pójdą dziś najpewniej inne banki centralne. W Polsce I.Dąbrowski ocenił, że sytuacja międzynarodowa może wydłużyć dochodzenie do docelowego poziomu stóp 3,00-3,50%, co na razie nie wydaje się zagrożone.

Konflikt na Bliskim Wschodzie wciąż się zaostrza, jednak Irak zdecydował się wznowić transport ropy rurociągiem do Turcji. Częściowo równoważy to spadek podaży po zamknięciu cieśniny Ormuz i wywiera presję na spadek cen surowca. Tymczasem marcowy indeks ZEW pokazuje, że niemal cały optymizm dotyczący niemieckiej gospodarki wyparował. W centrum uwagi znajduje się dziś posiedzenie Fed, który – podobnie jak inne banki centralne – najprawdopodobniej przyjmie podejście „wait-and-see”.

Inflacja bazowa, po wyłączeniu cen żywności i energii, w lutym obniżyła się do 2,5% r/r z 2,7% r/r w styczniu i po raz pierwszy od października 2019 nie przekroczyła celu inflacyjnego. Pozytywnym zaskoczeniem była też nadwyżka rachunku obrotów bieżących w styczniu. W centrum uwagi rynków pozostanie Bliski Wschód, a w ubogim kalendarium danych makro znajduje się tylko publikacja marcowego indeksu ZEW dla Niemiec.

Saldo rachunku obrotów bieżących w styczniu wyniosło 1153 mln EUR, wyraźnie powyżej prognoz. Poprawa wyniku była skutkiem głębszego spadku importu niż eksportu. Wyrażony w EUR eksport obniżył się o 1,8% r/r, natomiast import spadł o 6,1% r/r. W efekcie poprawie uległo saldo obrotów towarowych. Deficyt rachunku bieżącego w ujęciu sumy 12-miesięcznej obniżył się do 0,6% PKB z 0,7% PKB miesiąc wcześniej.

Chociaż twarde dane pokazują pozytywny obraz procesów cenowych, to szok energetyczny sprawia, że niska inflacja przechodzi do historii. W nadchodzącym tygodniu w centrum uwagi pozostanie wojna na Bliskim Wschodzie oraz jej konsekwencje gospodarcze. Kalendarz będzie zdominowany przez posiedzenia banków centralnych, które w obliczu potencjalnego szoku inflacyjnego przyjmą strategię „wait-and-see” i nie zmienią poziomów stóp. Tydzień przyniesie też solidną porcję danych krajowych.