Monitoring Branżowy: Implikacje konfliktu w Zatoce Perskiej dla rynku nawozowego

Pobierz raport

• Kraje Zatoki Perskiej mają kluczowe znaczenie w globalnych łańcuchach dostaw surowców energetycznych i niektórych produktów chemicznych. Największy udział w handlu międzynarodowym mają jednak nie w ropie naftowej lub gazie ziemnym, a w nawozach.
• Zablokowana Cieśnina Ormuz powoduje całą kaskadę negatywnych skutków w wielu łańcuchach wartości. Brak dostaw gazu, amoniaku, nafty i in. produktów (z uwagi na zablokowaną Cieśninę Ormuz) już przekłada się na ograniczenia produkcji w zakładach nawozowych w innych krajach, głównie azjatyckich. Europa jest w mniejszym stopniu narażona na fizyczne braki, ale już odczuwa wyższe ceny szeregu wyrobów oraz ich transportu.
• Im dłuższy będzie konflikt tym bardziej dotkliwe jego skutki dla rynku nawozowego i dłuższy okres powrotu do równowagi na rynkach globalnych.
• Spodziewamy się, że w scenariuszu przedłużającego się konfliktu (co najmniej do lata) ceny nawozów mogą nadal rosnąć, nawet silniej niż gazu ziemnego, i w końcu powinny przełożyć się na wzrosty cen płodów rolnych. Niewykluczone, że w takich warunkach notowania nawozów będą utrzymywać się na poziomach wyższych niż przed wojną przez rok lub nawet dłużej.
• Takie skutki może wywołać nie tylko długość działań zbrojnych, ale też ich intensywność. Poważne uszkodzenia infrastruktury w obszarze produkcji i  przetwórstwa gazu ziemnego mogą wyłączyć podaż surowców i nawozów nawet na lata.
• Szybkie zakończenie konfliktu (do maj’26) nie musiałoby wywołać długotrwałych skutków rynkowych. W takim scenariuszu stratnymi byliby rolnicy, którzy nie zdążyli zakupić nawozów przed wybuchem wojny, a zyski odnieśliby dystrybutorzy nawozów. Scenariusz długoterminowego konfliktu faworyzowałby producentów nawozów, głównie tych korzystających z niskich cen gazu, czyli w USA i Rosji. Producenci europejscy korzystaliby z takiej sytuacji w mniejszym stopniu ze względu na niższą marżowość produkcji i istotne ograniczenie popytu w skutek spadku rentowności produkcji rolnej.