Dziennik Ekonomiczny: Niższy wzrost PKB i wyższa inflacja według MFW

Pobierz raport

• Głównym motywem wtorkowej sesji na rynkach finansowych były wzrosty indeksów giełdowych, wspierane perspektywą dalszych rozmów dyplomatycznych między USA a Iranem, które mogą przybliżyć obie strony do zakończenia konfliktu. Ścieżką nowych szczytów podążał WIG, rosnąc o ponad 1%, a amerykański S&P 500 przybliżył się do rekordowego poziomu 7000pkt. z końca stycznia. Pozytywnemu sentymentowi rynkowemu towarzyszył spadek wartości dolara względem koszyka walut, w tym wobec złotego (w okolice 3,59), który na fali optymizmu umocnił się również względem euro do 4,24. Rentowności krajowych SPW kontynuowały umiarkowany spadek, zniżkując do 5,53% w segmencie 10-letnim, podobnie jak na rynkach bazowych, gdzie dochodowości 10-letnich Treasuries i Bundów obniżyły się odpowiednio do 4,26% i 3,03%.  Środowa sesja może upłynąć pod znakiem konsolidacji po wcześniejszych dynamicznych ruchach, w oczekiwaniu na dalsze sygnały dotyczące postępów procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie.
• Dziś w kraju skupimy się na zrewidowanym odczycie inflacji CPI w marcu, która według wstępnego szacunku wyniosła 3,0% r/r wobec 2,1% r/r w lutym. Za przyspieszenie inflacji w marcu odpowiada skokowy wzrost cen paliw związany ze wzrostem cen ropy po ataku USA i Izraela na Iran. Oczekujemy, że w kwietniu inflacja może się nieco obniżyć z powodu wprowadzenia programu CPN (obniżka VAT i akcyzy na paliwa oraz wprowadzenie ceny maksymalnej).
• W Europie poznamy dane o produkcji przemysłowej w lutym ze strefy euro.
• Ponadto wypowiadać się będą Ch.Lagarde (Prezeska EBC), I.Schnabel (zarząd EBC) oraz M.Bowman (zarząd Fed).

WYDARZENIA ZAGRANICZNE:

• ŚWIAT: USA i Iran planują zorganizować drugą rundę rozmów pokojowych w nadchodzących dniach, przed wygaśnięciem dwutygodniowego rozejmu. Jednocześnie USA zwiększają presję, utrzymując blokadę cieśniny Ormuz, co ogranicza irański eksport ropy naftowej, zwiększając ryzyko eskalacji konfliktu. W odpowiedzi Iran rozważa tymczasowe wstrzymanie transportu morskiego przez cieśninę, aby nie zakłócić procesu negocjacyjnego.
• USA: Inflacja PPI w marcu przyspieszyła do 4,0% r/r z 3,4% r/r, istotnie poniżej oczekiwań (kons.: 4,6% r/r), a miesięczna zmiana cen producentów wyniosła 0,5% (sa). Jednocześnie roczna dynamika cen producentów osiągnęła poziom najwyższy od lutego 2023. Marcowe przyspieszenie inflacji PPI to zasługa wzrostu cen dóbr o 1,6% m/m (sa), w szczególności energii (8,5% m/m, sa) przy braku zmiany cen usług. Niemal połowa miesięcznego wzrostu wskaźnika PPI wynika ze wzrostu cen paliw o 15,7% m/m. Bazowa inflacja PPI (po wyłączeniu żywności, energii i handlu) wyniosła 3,6% r/r wobec 3,5% r/r i była najwyższa od listopada 2025. Podwyższona inflacja PPI, w połączeniu z ostatnim wzrostem inflacji CPI (do 3,3% r/r w marcu z 2,4% r/r w lutym) stanowi sygnał ostrzegawczy dla Fed i odsuwa w czasie oczekiwane jeszcze w tym roku łagodzenie polityki pieniężnej.
• ROM: Inflacja CPI w marcu przyspieszyła do 9,9% r/r z 9,3% r/r w lutym, zgodnie z rynkowymi oczekiwaniami. W ujęciu miesięcznym wzrost cen wyniósł 0,8%. Ceny żywności wzrosły o 7,7% r/r, ceny dóbr nieżywnościowych o 10,9% r/r (w tym ceny energii o 28,1% r/r), zaś ceny usług o 11,1% r/r. W zakresie energii szczególnie dotkliwy dla konsumentów jest wzrost cen energii elektrycznej (57,2% r/r) oraz ogrzewania (13,4% r/r), natomiast ceny gazu są niższe niż rok temu (−7,1% r/r). Zakładamy, że w 1h26 inflacja pozostanie podwyższona, a pod koniec roku obniży się do ok. 4% r/r (m.in. za sprawą efektu wysokiej bazy). Naszym zdaniem perspektywa obniżek stóp procentowych oddaliła się na przynajmniej 2h26, a przestrzeń do luzowania polityki pieniężnej jest ograniczona.
• CZE: Inflacja CPI w marcu przyspieszyła do 1,9% r/r z 1,4% r/r w lutym, zgodnie ze wstępnym odczytem. W ujęciu miesięcznym wzrost cen wyniósł 0,6%. Za przyspieszeniem inflacji stały paliwa, których cena wzrosła o 19,4% m/m, w skutek czego roczna dynamika cen tej kategorii sięgnęła 13,1% r/r wobec −8,4% r/r miesiąc wcześniej. Jednocześnie przyspieszenie inflacji ograniczały korzystne trendy w cenach żywności, które obniżyły się o 0,7% m/m, a ich roczna dynamika spadła do −1,1% r/r z 0,4% r/r w lutym. Inflacja usługowa pozostaje podwyższona (4,7% r/r), zaś ceny dóbr ogółem pozostają stabilne (0,1% r/r). Inflacja bazowa w marcu wyniosła 2,9% r/r wobec 2,7% r/r w lutym. W bazowym scenariuszu zakładamy, że stopy procentowe CNB pozostaną bez zmian do końca tego roku, choć nie wykluczamy zacieśnienia polityki pieniężnej.
• ŚWIAT: Międzynarodowy Fundusz Walutowy w kwietniowym raporcie World Economic Outlook napisał, że rozwój globalnej gospodarki ponownie jest zagrożony – tym razem przez wybuch wojny w Zatoce Perskiej na koniec lutego. W ostatnim roku trudności wynikające z wyższych barier handlowych i zwiększonej niepewności były równoważone przez inwestycje technologiczne, oraz przez politykę fiskalną i pieniężną. Konflikt na Bliskim Wschodzie stanowi przeciwwagę dla czynników wspierających gospodarkę poprzez negatywny wpływ na rynki surowców, oczekiwania inflacyjne oraz warunki finansowe. Prognozy wzrostu PKB w 2026 dla większości gospodarek zostały zrewidowane w dół. MFW prognozuje, że PKB w USA w 2026 zwiększy się o 2,3% (−0,1pp względem styczniowej aktualizacji prognoz), zaś w 2027 o 2,1% (+0,1pp). W strefie euro dynamika PKB w tym i kolejnym roku ma wynieść odpowiednio 1,1% (−0,2pp) oraz 1,2% (−0,2pp). Prognozy PKB zostały silniej zrewidowane w dół w przypadku importerów energii niż eksporterów energii (m.in. USA) – por. wykres na marginesie. Według prognoz MFW inflacja CPI w USA przyspieszy do 3,2% (+0,8pp) średniorocznie w 2026, a następnie spadnie do 2,1% (−0,1pp) w 2027. W strefie euro oczekiwany jest wzrost inflacji HICP do 2,6% (+0,7pp) średniorocznie w tym roku oraz spadek do 2,2% (+0,1pp) w kolejnym roku.
• EUR: Ch.Lagarde (Prezeska EBC) powiedziała, że gospodarka strefy euro znajduje się obecnie pomiędzy scenariuszem bazowym i scenariuszem niekorzystnym z marcowej projekcji EBC, a ocena ta bazuje na cenach surowców (ropy i gazu). W scenariuszu bazowym inflacja HICP osiąga szczyt w 2q26 na poziomie 3,0% r/r, zaś w scenariuszu niekorzystnym szczyt inflacji przypada na 4q26 i wynosi 4,2% r/r. O.Rehn (Bank Finlandii) powiedział, że wyższa inflacja w związku z wojną w Iranie nie gwarantuje jeszcze podwyżki stóp procentowych. Wzrost inflacji HICP w tym roku jest nieunikniony, jednak nie wiadomo jeszcze czy wojna wpłynie na inflację w średnim terminie.
• USA: S.Miran (zarząd Fed) powiedział, że szok energetyczny wywołany wojną USA i Izraela z Iranem nie wpłynął dotychczas na długoterminowe oczekiwania inflacyjne, a on sam oczekuje, że w ciągu roku inflacja obniży się do celu Fed. Dodał, że uważa za uzasadnione niereagowanie na tego typu szok podażowy. Jednocześnie S.Miran jest jedynym członkiem FOMC, który zagłosował za obniżką stóp o 25pb na posiedzeniu w marcu. A.Goolsbee (Chicago Fed, z prawem głosu w FOMC) wskazał natomiast, że przedłużający się szok energetyczny może opóźnić powrót inflacji do celu 2%. Według niego, obniżki stóp procentowych przez Fed mogą nastąpić dopiero po 2026, jeśli wysokie ceny ropy nadal będą się utrzymywać.
• UE: Z porozumienia zawartego między Parlamentem Europejskim a państwami członkowskimi wynika, że Unia Europejska zamierza zaostrzyć ograniczenia dotyczące importu stali spoza Unii, w tym podnieść cła do 50% z obecnych 25% i zmniejszyć bezcłowe kontyngenty importowanej stali (do 18,3 mln ton rocznie, tj. o 47% względem 2024). Jak poinformowała Rada UE, pozwoli to skuteczniej chronić unijny rynek przed napływem taniej stali spoza UE, a zwłaszcza z takich państw jak Chiny i Rosja, Indie czy Turcja. Zdecydowano, że przepisami zostanie objęta również Ukraina, chociaż Kijów zabiegał o wyłączenie.

WYDARZENIA KRAJOWE:

• POL: Dyrektorka departamentu budżetu państwa w Ministerstwie Finansów A.Napiórkowska powiedziała, że deficyt budżetowy po marcu 2026 wyniósł około 69,5 mld PLN (25,6% maksymalnego deficytu w ustawie budżetowej – 271,7 mld PLN) wobec 48,5 mld PLN po lutym. Dochody po marcu 2026 ukształtowały się na poziomie 125,2 mld PLN (nieco ponad 19% dochodów zaplanowanych na rok 2026), zaś wydatki zostały zrealizowane na poziomie około 194,5 mld PLN (ponad 21% planowanych na cały rok). A.Napiórkowska wskazała, że Ministerstwo Finansów opublikuje dziś pełne dane.
• POL: Międzynarodowy Fundusz Walutowy w kwietniowym raporcie Word Economic Outlook zrewidował prognozę wzrostu realnego PKB Polski w 2026 do 3,3% (z 3,1% w październiku 2025) oraz 2,4% w 2027 (wobec 2,9% prognozowanych wcześniej). Prognoza średniorocznej inflacji CPI została podniesiona do 3,3% w 2026 i 2027, wobec odpowiednio 2,8% i 2,7% zakładanych w poprzedniej edycji raportu. Prognozy deficytu sektora general government oraz długu sektora GG nie zostały istotnie zmienione. 
• POL: Minister energii M.Motyka poinformował, że nie wyklucza doprecyzowujących zmian w rządowym programie Ceny Paliwa Niżej po dialogu z branżą paliwową, choć nie przedstawił szczegółów proponowanych modyfikacji.
• POL: Polska 2050 złożyła w Sejmie projekt ustawy, która zakłada podniesienie drugiego progu podatku dochodowego od osób fizycznych do 140 tys. PLN ze 120 tys. PLN obowiązujących obecnie.

KOMENTARZ RYNKOWY:

• Złoty we wtorek minimalnie umocnił się wobec euro i wyraźnie względem dolara, kurs EURPLN zniżkował do 4,24, a USDPLN spadł do 3,5950. Na rynkach bazowych kurs EURUSD wzrósł do 1,18.
• Podczas wtorkowych notowań wzrósł apetyt inwestorów na ryzykowne aktywa, a dodatkowo trwał proces spadku premii geopolitycznej w wycenie amerykańskiego dolara, co prowadziło do jego globalnej deprecjacji. To sprzyjające m.in. walutom rynków wschodzących otoczenie było efektem medialnych doniesień o możliwym powrocie do bezpośrednich negocjacji między przedstawicielami USA i Iranu pod koniec obecnego tygodnia. Powodowało to dalsze pozycjonowanie się inwestorów pod możliwe zakończenie wojny w Zatoce Perskiej. W efekcie oddziaływania tych czynników indeks dolara (DXY) testował dolne partie strefy wsparcia (97,80–98,60 pkt), a kurs EURUSD naruszył techniczny opór usytuowany w okolicy 1,1760. Na rynku krajowym EURPLN pozostał w strefie technicznych wsparć rozciągających się między 4,2350 a 4,25, natomiast USDPLN kierował się w stronę strefy 3,5650–3,5850, czemu towarzyszyło dość mocne wskaźnikowe wyprzedanie tej pary.
• Środowe kalendarium makro na rynkach bazowych jest bogate w dane i wydarzenia, takie jak wystąpienia bankierów centralnych, ale nie zawiera publikacji kluczowych dla rynkowego sentymentu. Tym samym można zakładać, że pozycjonowanie inwestorów będzie wypadkową rzeczywistych i możliwych wydarzeń wokół konfliktu w Zatoce Perskiej. W naszej opinii, przy braku nowych pozytywnych impulsów, wśród inwestorów może pojawić się chęć realizacji zysków z krótkich pozycji na dolarze, co mogłoby skutkować próbą rozwinięcia przynajmniej korekty wzrostowej na USDPLN w kierunku 3,61–3,62. W przypadku EURPLN w środę zakładamy kontynuację lokalnej konsolidacji wokół poziomu 4,24.
• We wtorek rentowności krajowych SPW spadały w granicach 1-3pb. W segmencie 10-letnim rentowność obniżyła się o 3pb, do 5,53%, podczas gdy na rynkach bazowych rentowności amerykańskich Treasuries i niemieckich Bundów obniżyły się o 4-6pb, odpowiednio w okolice 4,26% i 3,03%.
• Międzynarodowy Fundusz Walutowy w opublikowanych we wtorek prognozach zrewidował w dół perspektywy wzrostu dla gospodarki światowej i ostrzegł przed rosnącym ryzykiem recesji wraz z wydłużaniem się konfliktu na Bliskim Wschodzie. Negatywny wydźwięk projekcji MFW nie przełożył się jednak na zachowanie rynków finansowych. Dominującym motywem na rynku aktywów ryzykownych pozostaje od zeszłego tygodnia obawa przed utraceniem okazji inwestycyjnych (tzw. FOMO, ang. Fear of Missing Out). W kontekście krajowych SPW, których rentowności skokowo wzrosły w reakcji na kryzys, przekłada się to na umiarkowaną dalszą korektę rentowności w dół wraz z zawężaniem premii za ryzyko. Mimo braku porozumienia i utrzymującej się blokady irańskich portów – będącej ekonomiczną dźwignią negocjacyjną USA – pozytywna narracja inwestorów opiera się na założeniu rosnącej skłonności obu stron do kompromisu. W przypadku USA wynika ona z presji rynkowej oraz ograniczonej akceptacji wyborców dla przedłużającego się konfliktu po nieudanej próbie jego szybkiego rozstrzygnięcia. Z kolei Iran, dysponując kontrolą nad cieśniną Ormuz jako istotnym instrumentem nacisku, jest zainteresowany ograniczeniem dalszej destrukcji gospodarki poprzez porozumienie dyplomatyczne. Taki układ czynników działa stabilizująco na rynki bazowe.
• Perspektywa kontynuacji rozmów pokojowych wspiera scenariusz stabilizacji rentowności wokół bieżących poziomów w środę. Katalizatorem dalszych spadków byłoby osiągnięcie formalnego porozumienia.